Korekta pracy inżynierskiej
Praca inżynierska jest gotowa merytorycznie. Projekt działa, obliczenia się zgadzają, schemat wygląda dobrze. Ale potem otwierasz tekst i widzisz: w jednym akapicie „serwer”, dwa strony dalej „server”, a gdzieś jeszcze „maszyna”. Rysunek 3 jest opisany w tekście jako „diagram przedstawiony powyżej”, bez numeru, bez tytułu. Opis algorytmu brzmi: „po prostu robimy X, żeby dostać Y”. Norma ISO w bibliografii, bez roku, bez numeru wydania, bez oznaczenia PKN.
Promotor to zauważy. Recenzent też.
Koryguję prace inżynierskie od ponad 20 lat. Wiem, że to nie jest „tylko” korekta językowa. Praca inżynierska to hybryda: tekst akademicki + opis techniczny + dokumentacja projektowa. Każda z tych warstw ma swoją konwencję. Pilnuję wszystkich trzech.
Specjalizuję się w pracach z informatyki, mechaniki, budownictwa, elektrotechniki, automatyki, telekomunikacji i inżynierii środowiska. Jeśli Twój kierunek nie ma tu swojego punktu, napisz, prawdopodobnie i tak to znam.
od 5 zł / strona – 7-12 dni roboczych – Track Changes w MS Word – Poprawki bez limitu
Wyślij tekst do bezpłatnej wyceny →
✓ 500+ prac dyplomowych ✓ 20+ lat doświadczenia ✓ Pełna poufność (NDA)
Co wyróżnia korektę pracy inżynierskiej
Prace humanistyczne mają jeden główny problem: styl. Prace inżynierskie mają trzy.
Warstwa pierwsza: terminologia techniczna. Polska terminologia techniczna żyje w ciągłym napięciu z angielską. Polskie Komitet Normalizacyjny (PKN) publikuje polskie odpowiedniki terminów, ale branża, szczególnie IT, automatyka, telekomunikacja, operuje głównie anglojęzycznymi pojęciami. Student nie wie, kiedy napisać „wątek”, a kiedy „thread”. Pisze raz jedno, raz drugie, i w jednej pracy mamy do czynienia z trzema wersjami tego samego pojęcia. Koryguję terminologię pod konkretny kierunek i ustalony standard: jeśli przyjmujemy polskie odpowiedniki, to konsekwentnie do końca pracy.
Warstwa druga: opisy techniczne pisane stylem akademickim. Opis implementacji, projektu, eksperymentu pomiarowego, to musi być precyzyjne jak dokumentacja techniczna, ale pisane akademicką polszczyzną. Potoczne sformułowania („trzeba tutaj pamiętać, żeby”, „po prostu wywołujemy funkcję”, „widać że wynik jest dość dobry”) nie przejdą u promotora. Ale też nadmiernie suchy, bezosobowy styl bez żadnej struktury sprawia, że opis gubi sens. Ta granica jest trudna, i właśnie tu potrzeba kogoś, kto ją zna.
Warstwa trzecia: rysunki, schematy, tabele, kody. Praca inżynierska jest pełna elementów graficznych. Każdy musi mieć: poprawny numer (Rysunek 1.3, nie „Rys. 3” ani „Rysunek nr 3”), tytuł po numerze, opis wyjaśniający co jest na rysunku, odniesienie w tekście przed rysunkiem („jak pokazano na Rysunku 1.3”). Kod źródłowy wymaga osobnego środowiska, podpisu i numeru. Tabele mają tytuł nad tabelą. Schematy blokowe, podpis pod schematem. Każdy wydział ma swój szablon. Weryfikuję spójność z wymaganiami Twojej uczelni.
Normy i standardy jako źródła cytowane. Inżynierskie bibliografie zawierają nie tylko artykuły naukowe, ale też normy (ISO, PN-EN, DIN), standardy branżowe (RFC, IEEE, IEC, ETSI), dokumentację techniczną, repozytoria kodu. Każde z tych źródeł ma swój format zapisu w bibliografii. Większość studentów pisze je z pamięci, i robi to niepoprawnie.
Specjalizacja, kierunki, w których koryguję prace inżynierskie
Informatyka / Computer Science
Prace z informatyki mają specyficzny problem, który nie występuje w innych dziedzinach: kod. Student nie wie, czy wklejać go bezpośrednio do tekstu, czy wydzielać do osobnego środowiska. Często robi jedno i drugie, i w jednej pracy jest i tak, i tak.
Terminologia PL/EN. W informatyce angielska terminologia jest tak zakorzeniona, że część studentów w ogóle nie szuka polskich odpowiedników. Inni szukają i mieszają: „wątek” i „thread” w jednym akapicie, „stos” i „stack” naprzemiennie, „dziedziczenie” raz, „inheritance” raz. Przyjmuję zasadę ustalenia z autorem: jeśli piszemy po polsku, konsekwentnie stosujemy polskie odpowiedniki; terminy angielskie, tylko te, dla których nie ma ustalonego polskiego ekwiwalentu, zapisujemy kursywą przy pierwszym użyciu z polskim wyjaśnieniem.
Opisy algorytmów. „Algorytm działa w następujący sposób: najpierw pobieramy dane, potem je przetwarzamy i zwracamy wynik”, to opis potoczny. Poprawny opis algorytmu w pracy inżynierskiej zawiera: złożoność obliczeniową (notacja O, O(n log n), nie „szybki”), osobne środowisko dla pseudokodu (Listing 1.1, nie inline), numerację kroków, oznaczenia zmiennych spójne z tymi używanymi w tekście.
Diagramy UML. Diagram klas, sekwencji, przypadków użycia, każdy z inną konwencją opisu. Pilnuję poprawnego etykietowania, spójności z treścią rozdziałów, numeracji i podpisów.
Cytowanie. Dokumentacja techniczna (docs.python.org, MDN, RFC 7231), repozytoria kodu (jak powołać się na konkretny commit lub issue na GitHubie), standardy IEEE, każde z tych źródeł ma ustaloną formę zapisu bibliograficznego. Ujednolicam pod wymagany styl (najczęściej Chicago lub APA 7).
PRZED → PO:
Przed: „W implementacji użyliśmy wzorca Singleton żeby zagwarantować że tylko jedna instancja klasy Database jest tworzona w całej appce, co jest ważne bo inaczej mielibyśmy problemy z połączeniami.”
Po: „W implementacji zastosowano wzorzec projektowy Singleton, który gwarantuje istnienie dokładnie jednej instancji klasy Database w czasie działania aplikacji. Rozwiązanie eliminuje ryzyko konfliktów przy jednoczesnym dostępie wielu modułów do puli połączeń z bazą danych.”
Mechanika / Budowa maszyn
Prace z mechaniki mają bardzo precyzyjny język techniczny, oparty na polskich normach PKN i europejskich normach EN. Problemy, które widzę najczęściej: mieszanie polskich i angielskich nazw komponentów, niepoprawny zapis parametrów technicznych, brak jednostek przy wartościach numerycznych, błędny opis modeli obliczeniowych.
Terminologia PKN vs EN. „Wał” i „shaft”, „łożysko” i „bearing”, „uszczelnienie” i „seal”, praca inżynierska z mechaniki powinna stosować polską terminologię wg PKN, z opcją podania angielskiego odpowiednika w nawiasie przy pierwszym użyciu. Koryguję konsekwentnie, kierując się dostępnymi słownikami terminologicznymi PKN i encyklopedią techniczną.
Opisy CAD/FEM. Opis modelu obliczeniowego w metodzie elementów skończonych (MES / FEM) musi zawierać: warunki brzegowe i warunki obciążenia (z wartościami i jednostkami), rodzaj elementów skończonych użytych w modelu, rozmiar siatki (z uzasadnieniem doboru), zastosowany solver. Każdy z tych parametrów musi być wymieniony, brak choćby jednego to luka, którą recenzent wypunktuje.
Zapis parametrów technicznych. Parametry techniczne wymagają: wartości z jednostką (12,5 MPa, nie „12,5”), jednolitej liczby miejsc dziesiętnych w tabeli (albo zawsze dwa, albo zawsze trzy, nie raz jedno, raz drugie), spójnego użycia przecinka jako separatora dziesiętnego (polskie konwencje, nie angielska kropka).
Cytowanie norm PN-EN. Norma cytowana w bibliografii: PN-EN 1993-1-1:2006+AC:2009, Eurokod 3: Projektowanie konstrukcji stalowych. Część 1-1: Reguły ogólne i reguły dla budynków. Warszawa: PKN., nie „Eurokod 3” bez numeru, nie „norma europejska dotycząca stali”.
PRZED → PO:
Przed: „Dla modelu FEM przyjęto siatkę mesh o rozmiarze 5mm i boundary conditions na krawędzi dolnej. Materiał to stal S235 z E=210GPa.”
Po: „Model MES opracowano z siatką elementów skończonych o rozmiarze 5 mm. Na krawędzi dolnej zastosowano utwierdzenie (warunek brzegowy: przemieszczenie = 0 we wszystkich kierunkach). Jako materiał przyjęto stal S235 o module Younga E = 210 GPa i granicy plastyczności fy = 235 MPa (wg PN-EN 1993-1-1:2006+AC:2009).”
Budownictwo / Architektura
Budownictwo rządzi się Eurokodami. Zestaw dziesięciu norm EN 1990-EN 1999 jest obowiązkowym punktem odniesienia dla każdej pracy projektowej. Studentom sprawia kłopot zarówno poprawne cytowanie tych norm, jak i stosowanie ich oznaczeń w tekście.
Cytowanie Eurokodów. Eurokod cytuje się nie jako „EN 1990”, ale przez polską wersję z oznaczeniem PKN: PN-EN 1990:2004+A1:2008, Eurokod 0: Podstawy projektowania konstrukcji. Warszawa: Polski Komitet Normalizacyjny. Numer po dwukropku to rok wydania, bez niego zapis jest niepełny. Wiele prac pomija rok lub wpisuje rok angielskiego oryginału zamiast polskiego wydania PKN.
Opisy rysunków projektowych. Rzuty, przekroje, detale, każdy z osobnym numerem (Rysunek 3.1, Rzut parteru, skala 1:100), każdy z odniesieniem w tekście przed rysunkiem. Błąd, który widzę najczęściej: „jak pokazano na rysunku poniżej” bez numeru. Przy kilkudziesięciu rysunkach w pracy recenzent nie może się domyślać, o który rysunek chodzi.
Terminologia projektowa. „Strop” to nie „podłoga”. „Nadproże” to nie „belka nad oknem”. „Ściana nośna” to nie „ściana grubsza”. Terminologia budowlana ma precyzyjne definicje i nie jest wymiennie stosowalna. Koryguję każde niepoprawne użycie, odwołując się do terminologii zawartej w Eurokodach i słownikach budowlanych PKN.
Wzory obliczeniowe. Każdy wzór wymagający rozwinięcia: zapis w osobnej linii z numerem wzoru w nawiasie po prawej stronie (np. (3.1)), po wzorze, lista oznaczeń wszystkich użytych zmiennych z ich definicją i jednostkami. Studentom zdarza się pominąć definicję jednej zmiennej, która pojawia się po raz pierwszy w tym wzorze, i to recenzent wypunktuje.
PRZED → PO:
Przed: „Sprawdzono nośność belki wg Eurokodu. Wynik jest w normie, co pokazano na rysunku poniżej. Przyjęto stal S355.”
Po: „Nośność zginana belki sprawdzono zgodnie z PN-EN 1993-1-1:2006+AC:2009 (punkt 6.2.5). Wynik weryfikacji (MEd / Mc,Rd = 0,87 < 1,0) potwierdza wystarczającą nośność przekroju (Rysunek 4.2). Zastosowano stal S355 o granicy plastyczności fy = 355 MPa.”
Elektrotechnika / Elektronika
Prace z elektrotechniki i elektroniki mają bardzo wymagający aparat matematyczny i symbologiczny. Symbole, jednostki SI, indeksy, oznaczenia na schematach, wszystko musi być spójne między rysunkami a tekstem. Niespójność to najczęstszy błąd.
Jednostki SI i zapis matematyczny. Wolt (V), amper (A), om (Ω), farad (F), henry (H), jednostki pisze się z małej litery (wolt, amper), ale skrót symbolu z odpowiedniej litery (V, A, Ω, F, H). Wartości: spacja między liczbą a jednostką (12 V, nie „12V”), przecinek jako separator dziesiętny (3,14 mA, nie „3.14mA”), zapis ± przy niepewności pomiarowej (230 V ± 2%). Pilnuję wszystkich tych konwencji w każdej tabeli i każdym wzorze.
Schematy elektryczne. Każdy element na schemacie ma swoje oznaczenie (R1, C2, U1, T1), te same oznaczenia muszą wystąpić w opisie tekstowym i w tabelach parametrów. Jeśli na schemacie masz „R3”, a w tekście piszesz „rezystor podciągający” bez numeru, recenzent słusznie zapyta, o który element chodzi.
Opis pomiarów i wyników. Wyniki pomiarów należy przedstawić w tabeli z: wartością zmierzoną, jednostką, niepewnością pomiarową (lub przynajmniej zakresem przyrządu i klasą dokładności), interpretacją wyniku. Studentom zdarza się wstawić tabelę z samymi liczbami bez jednostek, albo z liczbami i jednostkami bez żadnej interpretacji. Oboje to błąd.
Cytowanie norm IEC i IEEE. Standard IEEE: IEEE 802.3-2018, IEEE Standard for Ethernet. IEEE Standards Association. Norma IEC: PN-EN 61000-4-2:2013-06, Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC). Część 4-2: Metody badań i pomiarów. Wymagania dotyczące odporności na wyładowania elektrostatyczne. Warszawa: PKN.
PRZED → PO:
Przed: „Zmierzone napięcie na wyjściu wynosiło ok. 4.9V, co jest bliskie wartości oczekiwanej 5V. Różnica jest mała i mieści się w dopuszczalnym zakresie.”
Po: „Zmierzone napięcie wyjściowe wyniosło Uout = 4,9 V ± 0,05 V (multimetr Fluke 87V, klasa dokładności 0,1%). Odchylenie od wartości nominalnej Un = 5 V wynosi 2%, co mieści się w dopuszczalnym zakresie regulacji określonym w dokumentacji układu scalonego LM7805 (±4%).”
Inżynieria środowiska / Biotechnologia
Prace z tych kierunków mają specyficzny problem: mieszają nomenklaturę chemiczną (IUPAC), biologiczną (binominalna nomenklatura łacińska) i środowiskową (dyrektywy UE, regulacje polskie). Każda z tych grup rządzi się innymi zasadami zapisu i cytowania.
Nomenklatura chemiczna IUPAC. Wzory chemiczne: indeksy dolne (H₂O, nie „H2O” pisane normalnym tekstem), nazwy systematyczne IUPAC dla związków organicznych (kwas etanowy, nie „ocet”), zapis stężeń z jednostkami (mg/L, µg/m³, mmol/L). Studentom najczęściej zdarza się mieszać nazwy potoczne z systematycznymi w tej samej pracy.
Nomenklatura biologiczna. Nazwy gatunków, zawsze kursywą, rodzaj z dużej litery, gatunek z małej (Escherichia coli, nie „Escherichia Coli”, nie E. coli przy pierwszym wystąpieniu pełnej nazwy). Przy kolejnych użyciach skrót jest dopuszczalny (E. coli). Pilnuję tego konsekwentnie.
Opis procedur laboratoryjnych. Procedury opisuje się w trybie bezosobowym lub w stronie biernej, w czasie przeszłym, z dokładnymi ilościami, temperaturami i czasami. „Dodano 25 mL 0,1 M roztworu HCl i inkubowano przez 30 min w temperaturze 37°C”, nie „dodano kwas i poczekano chwilę”.
Dane środowiskowe i cytowanie. Dane z GIOŚ (Główny Inspektorat Ochrony Środowiska), WIOŚ, GUS, EEA (Europejska Agencja Środowiska) wymagają: nazwy instytucji, roku publikacji, pełnego tytułu raportu lub bazy, URL jeśli online. Dyrektywy UE cytuje się ze wskazaniem numeru, roku i tytułu: Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy. Dz.U. UE L 152/1.
PRZED → PO:
Przed: „Stężenie azotanów w próbce wynosiło 45mg/l co przekracza normę dopuszczalną wg dyrektywy wodnej. Procedura: pobrano próbkę i dodano odczynnik, po czym zmierzono absorbancję.”
Po: „Zmierzone stężenie azotanów (NO₃⁻) w próbce wyniosło 45 mg/L, przekraczając wartość dopuszczalną 50 mg/L określoną w dyrektywie 98/83/WE w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia (Dz.U. UE L 330/32). Procedura oznaczania: do 10 mL próbki dodano 1 mL odczynnika Grissa (roztwór A + B w proporcji 1:1) i inkubowano przez 15 min w temperaturze 25°C. Absorbancję zmierzono spektrofotometrem UV-Vis przy λ = 540 nm.”
Telekomunikacja / Automatyka
Prace z telekomunikacji i automatyki są szczególnie narażone na jeden problem: angielska terminologia branżowa jest tak zakorzeniona, że studenci przestają rozróżniać, co jest technicznym skrótem (i może zostać), a co jest po prostu angielskim słowem, dla którego istnieje polski odpowiednik.
Angielska terminologia w automatyce i telekomunikacji. Protokoły (MQTT, HTTP/2, CAN, Modbus), interfejsy (UART, SPI, I2C), standardy sieciowe (IEEE 802.11, 3GPP LTE), te skróty i nazwy własne zostają bez tłumaczenia, bo tak jest w branży i tak je cytuje się w standardach. Ale „input” zamiast „wejście”, „output” zamiast „wyjście”, „controller” zamiast „sterownik”, to niepotrzebny anglicyzm, który promotor może zakwestionować. Pilnuję tej granicy.
Opis systemów, diagramy blokowe i schematy funkcjonalne. Każdy blok na diagramie: numeracja (Blok 1.1, Rysunek 2.3, Schemat funkcjonalny systemu), opis w podpisie pod diagramem, odniesienie w tekście przed diagramem. Opis działania systemu: kolejność od wejścia do wyjścia, bez przeskakiwania między podsystemami.
Tabele specyfikacji technicznych. Tabele z parametrami: napięcie zasilania, pobór mocy, częstotliwość próbkowania, dokładność przetwornika, wymagają jednostek przy każdej wartości, zakresu tolerancji lub dokładności, źródła (karta katalogowa lub norma). Studentom zdarza się wstawiać tabele bez jednostek albo bez źródła wartości.
Cytowanie standardów ETSI, ITU, 3GPP. Standard 3GPP: 3GPP TS 38.211 V17.2.0 (2022-06). 5G NR: Physical channels and modulation. 3rd Generation Partnership Project. Standard ETSI: ETSI EN 302 571 V2.1.1 (2017-02). Intelligent Transport Systems (ITS); Radiocommunications equipment operating in the 5 855 MHz to 5 925 MHz frequency band. ETSI.
PRZED → PO:
Przed: „System zbiera dane z sensorów przez interfejs i przesyła je do serwera gdzie są przetwarzane. Użyto protokół MQTT bo jest lightweight i dobry dla IoT.”
Po: „System akwizycji danych pozyskuje pomiary z czujników przez magistralę I2C (100 kHz, tryb standardowy) i przesyła je do serwera za pośrednictwem protokołu MQTT (wersja 3.1.1, RFC 3988). Wybór protokołu MQTT uzasadnia jego niska narzutowość obliczeniowa (nagłówek o minimalnym rozmiarze 2 B) oraz wsparcie dla modelu publish-subscribe, optymalnego dla systemów IoT z ograniczonymi zasobami obliczeniowymi węzłów końcowych.”
Jak wygląda korekta pracy inżynierskiej krok po kroku
Krok 1: Przesłanie tekstu i wstępne informacje
Wystarczy formularz kontaktowy lub e-mail. Przesyłasz plik (Word, PDF), podajesz: kierunek i specjalność, wymaganą normę cytowania (jeśli promotor wskazał konkretną, najczęściej Chicago, APA lub styl własny uczelni), krótki opis tematu projektu. Opcjonalnie: wymagania uczelni dotyczące formatowania. Im więcej informacji, tym precyzyjniej wycenię i tym precyzyjniej koryguję.
Nie musisz wysyłać całości. Część prac zaczyna się od fragmentu, np. gotowego rozdziału implementacyjnego, i powiększa zakres.
Krok 2: Bezpłatna wycena do 24 godzin + umowa NDA
Wyceniam na podstawie liczby stron, stopnia skomplikowania terminologicznego, wymaganego stylu cytowania i zakresu korekty (podstawowa / językowa / techniczna). Standardowy termin to 7-12 dni roboczych. Jeśli masz mniej czasu, napisz, często da się dogadać, z ewentualną dopłatą za tryb ekspresowy.
Jeśli temat pracy jest wrażliwy lub projekt objęty tajemnicą (np. praca w firmie B+R), podpisuję NDA przed otrzymaniem jakiegokolwiek pliku.
Krok 3: Korekta z Track Changes i komentarzami
Koryguję w MS Word z włączonym śledzeniem zmian. Każda poprawka jest widoczna: czerwone skreślenie starego tekstu, zielony nowy. Przy istotniejszych zmianach redakcyjnych, zwłaszcza gdy zmieniam kolejność zdań lub przebudowuję opis techniczny, zostawiam komentarz z wyjaśnieniem. Możesz każdą poprawkę zaakceptować lub odrzucić.
Jednocześnie pilnuję terminologii technicznej i aparatu naukowego. Błędy językowe + styl + terminologia + rysunki i tabele + bibliografia, to jeden przebieg, nie kilka.
Krok 4: Lista uwag i komentarzy
Oprócz zmian w trybie Track Changes dostajesz oddzielny dokument (lub sekcję komentarzy) z listą ważniejszych uwag: miejsc, gdzie coś może budzić wątpliwości promotora, niespójności merytorycznych, których nie poprawiam (bo to przekraczałoby zakres korekty i wchodziłoby w recenzję merytoryczną), sugestii dotyczących struktury opisów jeśli są szczególnie nieczytelne.
Koryguję język i formę, nie oceniam poprawności obliczeń ani zasadności rozwiązań technicznych. Jeśli widzę ewidentną sprzeczność (np. opis w tekście niezgodny z wartościami w tabeli), zaznaczam to jako pytanie do autora.
Krok 5: Dostawa + możliwość konsultacji
Plik dostarczam mailem w uzgodnionym terminie. Po zapoznaniu się z poprawkami możesz zadać pytania dotyczące konkretnych zmian, odpowiadam w ciągu jednego dnia roboczego. Jeśli coś chcesz odwrócić lub zmienić inaczej, rozmawiamy. Nie ma dodatkowych kosztów za tę konsultację.
Ile kosztuje korekta pracy inżynierskiej
Wycena jest zawsze indywidualna, zależy od liczby stron, zakresu korekty i stopnia skomplikowania terminologicznego. Poniżej orientacyjne widełki.
| Typ korekty | Zakres | Orientacyjna cena |
|---|---|---|
| Korekta podstawowa | Interpunkcja, ortografia, literówki, podstawowa składnia | wycena indywidualna |
| Korekta językowa | Jw. + styl akademicki, potoczność, spójność tekstu, powtórzenia | wycena indywidualna |
| Korekta techniczna | Jw. + terminologia, numeracja rysunków i tabel, aparat bibliograficzny, opisy norm i standardów | wycena indywidualna |
Praca inżynierska to najczęściej 50-80 stron tekstu (bez rysunków i załączników). Standardowy termin realizacji dla tej objętości to 7-12 dni roboczych. Tryb ekspresowy (4-5 dni) możliwy po uzgodnieniu, z dopłatą 30%.
Wyceń swoją pracę bez zobowiązań, przesyłasz tekst lub fragment, dostajesz konkretną kwotę i termin.
Wyślij tekst do bezpłatnej wyceny →
Poufność i bezpieczeństwo Twojej pracy
Praca inżynierska to często wynik miesięcy pracy, czasem w firmie, czasem jako projekt objęty prawami własności intelektualnej uczelni lub pracodawcy. Poufność traktuję poważnie.
Na żądanie podpisuję umowę NDA przed otrzymaniem jakiegokolwiek pliku. Pliki są przesyłane szyfrowanym mailem lub przez bezpieczny link. Twoja praca nie jest udostępniana żadnej osobie trzeciej, nie korzystam z podwykonawców bez Twojej wiedzy. Pliki przechowuję do 6 miesięcy po zakończeniu współpracy, po czym są trwale usuwane. Prawa autorskie do pracy pozostają w całości przy Tobie, korekta nie zmienia stosunków własnościowych do tekstu. Przetwarzam dane osobowe zgodnie z RODO.
Zamów wycenę bezpłatnie
Praca jest gotowa, albo prawie. Masz tekst, projekt, obliczenia. Brakuje pewności, że promotor i recenzent nie znajdą czegoś, przez co obrona się skomplikuje.
Wyślij mi plik lub fragment. W ciągu 24 godzin dostajesz: kwotę, termin realizacji i informację, co obejmuje korekta Twojej pracy. Bez zobowiązania. Jeśli coś jest niejasne, piszemy do momentu, aż warunki będą klarowne.
Prace inżynierskie z informatyki, mechaniki, budownictwa, elektrotechniki, automatyki, telekomunikacji, inżynierii środowiska i pokrewnych kierunków, to moja codzienność od ponad 20 lat.
Możesz też napisać bezpośrednio na biuro@dobrzenapisane.pl, odpowiadam w ciągu jednego dnia roboczego.
Wyślij 2-3 strony tekstu, pokażę Ci, jak będzie wyglądał gotowy efekt. Bez zobowiązań.
Jak wygląda współpraca?
Prześlij 2-3 strony przez formularz lub e-mail. Wycena jest bezpłatna i niezobowiązująca.
Prześlę Ci wycenę wraz z próbną korektą fragmentu, zobaczysz jakość, zanim podejmiesz decyzję.
Pracuję w trybie śledzenia zmian w MS Word, widzisz każdą poprawkę z komentarzem.
Poprawki bez limitu, dopracowuję, aż będziesz w pełni zadowolony/-a.
Czym różni się korekta pracy inżynierskiej?
Praca inżynierska to nie typowy tekst akademicki. Zawiera wzory, rysunki techniczne, opisy procesów i specjalistyczną terminologię. Korektor musi rozumieć kontekst techniczny, inaczej poprawi „dobrze" na „źle". Dlatego weryfikuję nie tylko język, ale też spójność oznaczeń, opisów tabel i nazewnictwa technicznego w całym tekście.
Kierunki, z którymi pracuję
Dla kogo?
Usługa skierowana do studentów kierunków technicznych i inżynierskich: budownictwo, informatyka, mechanika i budowa maszyn, elektrotechnika, inżynieria środowiska, logistyka, automatyka i robotyka, oraz kierunki pokrewne.
